جشن امردادگان جشنی در روز امرداد از ماه امرداد یا مرداد، هفتمین روز این ماه در گاهشماریهای ایرانی است.این نام در اوستا: امرتاته، در پهلوی: امرداد و در فارسی: مرداد است که به معنای جاودانگی و بی مرگی است.در گذشته در این روز جشنی با آیینهای خاص برگزار میشدهاست که اطلاعاتی از آن در دست نیست و امروزه فراموش شدهاست. امرداد/مرداد فرشته جاودانگی و بی مرگی است، در عالم جسمانی نگهبانی از نباتات و روییدنیها با اوست.
ابوریحان بیرونی خوارزمی در آثارالباقیه می گوید:
مرداد ماه که روز هفتم آن مرداد روز است و آن روز را به انگیزه ی پیش آمدن دو نام با هم ، جشن می گرفتند. معنای امرداد آن است که مرگ و نیستی نداشته باشد. امرداد فرشته ای است که به نگهداری جهان و آراستن غذاها و داروها که اصل آن از نباتات است و بر کنار کردن گرسنگی و زیان و بیماری ها می باشد ،کارگزاری یافته است.تلفظ این نام به هر دو شکل امرداد و مرداد درست است اما در متون ادبیات فارسی و از جمله در آثار فردوسی و ابوریحان بیرونی به شکل مرداد آمدهاست.
سپاس ...!